Richtlijnen

Het Partnership Stoppen met Roken (P‑SMR) en het Trimbos‑instituut hebben het initiatief genomen om de bestaande Zorgstandaard Tabaksverslaving (2022) te herzien. Aan deze herziening werkten vertegenwoordigers van diverse wetenschappelijke en beroepsverenigingen mee, evenals de VVGN. Dit traject heeft geleid tot de vernieuwde Zorgstandaard Tabaks- en nicotineverslaving (herziening 2025), die inmiddels is gepubliceerd.

In de nieuwe zorgstandaard is de inhoud en organisatie van de stoppen‑met‑rokenzorg verder geconcretiseerd. De standaard maakt onderscheid tussen stopadvies, motiverende gesprekken, korte ondersteunende begeleiding, intensieve begeleiding, extra intensieve begeleiding en verslavingszorg, en beschrijft hoe deze onderdelen op elkaar aansluiten.

Ook de VVGN droeg bij aan deze herziening: Wilco Sliedrecht vertegenwoordigde onze vereniging in de officiële werkgroep die de zorgstandaard ontwikkelde.

De richtlijnmodules over somatische complicaties van risicovol alcoholgebruik zijn vernieuwd op initiatief van de Nederlandse Vereniging van Maag‑Darm‑Leverartsen. De modules bevatten bijgewerkte aanbevelingen voor screening, diagnostiek en behandeling, met extra aandacht voor o.a. vroegtijdige levertransplantatie, acute alcoholintoxicatie en versterkte ketenzorg.

Namens de VVGN werkte Tim van Grinsven mee in de werkgroep die deze herziening tot stand bracht.

De Zorgstandaard Afbouwen psychofarmaca ondersteunt zorgprofessionals bij het zorgvuldig en gecontroleerd afbouwen van psychofarmaca, met nadruk op maatwerk, gezamenlijke besluitvorming en herstelgerichte zorg. De zorgstandaard beschrijft het afbouwen van o.a. antidepressiva, antipsychotica, benzodiazepinen, stimulantia, stemmingsstabilisatoren en opioïden, met onderscheid tussen middelen mét en zonder verslavingspotentieel.

Thomas Knuijver heeft namens de VVGN deelgenomen aan de werkgroep die de standaard ontwikkelde.

De NHG‑Standaard ADHD is in maart 2026 herzien en geldt nu voor zowel kinderen als volwassenen. In de herziene standaard wordt de facultatieve rol van de huisarts duidelijker omschreven en zijn de medicamenteuze behandelopties bij kinderen aangepast en uitgebreid.